ساری تئل لی چاغلاریم  SARITELLİ ÇAĞLARIM

رحمتلیق؛ حاج قادر افشارپور، رحمتلیق؛ عبدالحسین شیر پنجه ی رضایی( تنها ) و رضا افشار

از چپ «رضا افشارپور(افشار)، مرحوم تنها و مرحوم حاج قادر افشارپور؛ پدر رضا افشار».

تصویر در مغازه حاج قادر افشارپور در ششگلان تبریز برداشته شده است.

پیرسیز «منطق»ده «عرفان»دا «جوان» «تبریز»لی لر

پیرو «قرآن» و «دین»سیز، «قهرمان» تبریزلی لر

« آتروپات»ین غیرت و فهم و ثبوتی سیزده دیر

مغز باشدا، قان داماردا، تاکی قدرت دیزده دیر

علم و ایمان، عشق وعرفان، حرز جان تبریزده دیر

عالمین بوش جسمینه باخ! اولدو جان تبریزلی لر

عالم امکان اگر جسم اولسا، تبریز جانی دیر

ایندی دنیاده علم، غیرت ده «ستاّرخان»ی دیر

«باقر» و «شیخ محمّد» دیللرین دستانی دیر

تیر اولوب، دشمن لری ائتدی کمان تبریزلی لر

«طاهر»اولدو اؤلکه میزده عالمه «قرآن» یازان

اؤلمه ییب؛ اؤلمز، یاشار عالمده «المیزان یازان»

«شهریار» شعر تک بوعالمه دستان یازان...

چیخدی تبریزدن اولوب «فخر» زمان تبریزلی لر

اولماسایدی «شمس» اگر یازمازدی دیوان «مولوی»

باخ «حسام» اولدو سبب تا نظمه گلدی «مثنوی»

همزۀ تأسیسه گؤردوم هئی دئییر بیر «کس، روی»

عالم علمین باغی اولدو تالان تبریزلی لر

گئتدی حرّیّت یولوندا چون «خیابانی» دارا

ماتمینده گئیدی یکسر عالم امکان قارا

«قاضی» و «سیّد اسد» اولموش دین اوغروندا پارا

ائتدی لر ماتملرینده چوخ فغان تبریزلی لر

ائیله ییر «عابد» عبادت داغدا داشدا آللاها

«شیدا» بلبول گؤستریر راه محبّت گمراها

«نظمی»نی بو عالمین آللاه قویوبدور باخ داها

اولدو انسان بیر «پدیده»، تاپدی جان تبریزلی لر

«سلطان آبادی» مغوللار بیر «بؤیوک» شهر ائتدیلر

صونرا ائل اولدو «حزین»، او اؤلکه دن قهر ائتدیلر

قالدی «خسرو»سوز او شیرین شکّری زهر ائتدیلر

قـالمادی «فردی» او یئرده سؤز قانان تبریزلی لر

«افشار»ی «تخت روان»* ازدیکده «سلطان» ائیله دی

چرخ دیر «سلطانی» «درویش»، «درویش»ی «خان» ائیله دی

«شامی» «تنها»صرف ائدیب، هر دردی پنهان ائیه دی

ایندی «آزرم» اولدو « آذر» تک «جوان»، تبریزلی لر

«شهریار» اؤلموش دئییرلر؛ اؤلمه میش دنیاده دیر

ایندی سئیر ائیلیر ملک تک؛ عالم معناده دیر

تک گلیب؛ تک گئتدی. ایندی محضر «تنها»ده دیر

من اونوتمام استادی هئچ بیر زمان، تبریزلی لر

باخ گیلان «اولدوز»لارا؛ اول «واقف» علم «هئیت»ه

«هئیت»ین علمی سالیب کلّ جهانی «حیرت»ه

«وارلیق»ین انسان دانانماز باخسا صنع خلقته

هر نه وار وارلیقدا وار ای «قهرمان» تبریزلی لر

..................

اورمیه ـ عبدالحسین شیر پنجۀ رضائی (تنها) ـ ۶۸/۰۲/۱۸

*تخت روان = سولطان و پادشاهلار قدیم زامان بیر یئره گئدنده ، میندیکلری وسیله؛ بورادا صندلی چرخ دار دئمک دیر.

منبع: منيم دنيام . . .



ارسال در تاريخ پنجشنبه پانزدهم فروردین ۱۳۹۲ توسط بیت اله جعفری ــ Beytullah Cə`fəri

اسلایدر